Łączność elektroniczna

Co obejmuje EAA w tym obszarze

Usługi łączności elektronicznej — łączność, którą konsument faktycznie kupuje, od telefonii przez wiadomości po dostęp do internetu — są objęte zakresem razem z powiązanymi z nimi konsumenckimi urządzeniami końcowymi: routerami, modemami i podobnymi urządzeniami o interaktywnych możliwościach obliczeniowych, które dostawca dostarcza lub wymaga. Te dwa elementy są wymienione razem, ponieważ doświadczenie klienta korzystającego z usługi przebiega przez oba naraz: dostępny portal konta połączony z ekranem konfiguracji routera, którego nikt nie potrafi obsłużyć, rozwiązuje problem tylko w połowie.

Powierzchnie konta i rozliczeń prowadzone przez dostawcę — rejestracja, zmiana taryfy, rachunki, obsługa klienta — wchodzą w ten zakres w takim samym stopniu jak sama łączność, na której są oparte.

Usługa i jej urządzenia końcowe

Dostawcy zazwyczaj prowadzą tu dwa odrębne rodzaje powierzchni, a przegląd musi je traktować osobno. Strona usługowa to głównie sieć web i aplikacje: portale konta, zarządzanie taryfą, rozliczenia oraz procesy obsługi i kontaktu. Strona sprzętowa to oprogramowanie wbudowane, działające na fizycznym urządzeniu — interfejsy administracyjne routera, kreatory konfiguracji i wyświetlacze stanu na samym urządzeniu — które podlega innej części katalogu EN 301 549 niż strona internetowa, bliższej temu, jak ocenia się każdy inny konsumencki produkt programowy.

Łączność alarmowa

EAA przywiązuje szczególną wagę do równoważnego dostępu do łączności alarmowej: tam, gdzie dostawca oferuje komunikację tekstową w czasie rzeczywistym lub pełną konwersację wideo i tekstową obok połączeń głosowych, konsument niesłyszący, niedosłyszący lub z zaburzeniami mowy potrzebuje równoważnego sposobu dotarcia do służb ratunkowych, a nie okrojonego rozwiązania zastępczego. Jest to węższy, bardziej szczegółowy wymóg niż ogólna dostępność usługi, i warto traktować go jako osobną pozycję, a nie wtapiać w ogólny przegląd strony internetowej czy aplikacji.

Na co audytorzy patrzą najpierw

Pierwszy przegląd zwykle wyraźnie rozdziela te dwie powierzchnie: po stronie usługi sprawdza się, czy informacje o koncie i rozliczeniach są udostępniane poprzez prawdziwe znaczniki, a nie wyłącznie kolor czy ikonę, oraz czy kanały obsługi oferują prawdziwą ścieżkę tekstową obok głosowej; po stronie sprzętowej sprawdza się, czy ekrany konfiguracji i stanu na samym urządzeniu można obsłużyć za pomocą klawiatury lub równoważnego sposobu wprowadzania danych, a także czy stan jest kiedykolwiek przekazywany wyłącznie za pomocą małej ikony lub pojedynczego koloru bez towarzyszącego tekstu.