Terminale samoobsługowe

Co obejmuje EAA w tym obszarze

Ten sektor obejmuje bankomaty, automaty biletowe i odprawowe oraz interaktywne terminale płatnicze jako produkty w rozumieniu EAA: fizyczne urządzenia z cyfrowym interfejsem, które konsument obsługuje samodzielnie, zwykle w miejscu publicznym, bez wsparcia personelu wbudowanego w samą transakcję. To ujęcie jako produktu, a nie usługi, stawia projekt sprzętowy — klawiaturę, ekran, gniazdo na kartę, gniazdo słuchawkowe — na takiej samej pozycji jak oprogramowanie działające na urządzeniu.

Terminale wdrożone konkretnie w ramach usługi transportowej są objęte zamiast tego sektorem transportu pasażerskiego, ponieważ ten kontekst dodaje własne wymogi; ta strona dotyczy terminali samoobsługowych ogólnego przeznaczenia.

Sprzęt i działające na nim oprogramowanie

Przegląd terminala musi obejmować oba te elementy jednocześnie. Strona fizyczna dotyczy wprowadzania danych — czy obok płaskiego ekranu dotykowego lub zamiast niego istnieje klawiatura lub sterowanie wyczuwalne dotykiem — oraz wyjścia — rozmiaru tekstu na ekranie i kontrastu, a także tego, czy dźwięk jest rzeczywiście kierowany przez gniazdo słuchawkowe, a nie tylko przez głośnik, który słyszy każdy w pobliżu. Strona programowa dotyczy interfejsu działającego na urządzeniu: obsługi fokusu, zachowania limitu czasu oraz tego, czy gesty, których oczekuje ekran dotykowy (przesunięcie, dotknięcie wieloma palcami), mają alternatywę opartą na pojedynczym wejściu.

20-letni okres przejściowy

Terminale legalnie użytkowane już przed 28 czerwca 2025 r. nie muszą być natychmiast wycofywane z eksploatacji: mogą nadal działać do końca okresu ich ekonomicznej użyteczności, ograniczonego do 20 lat od daty rozpoczęcia ich stosowania. Nowe terminale wdrażane od tej daty nie mają już takiego okresu przejściowego — oczekuje się, że spełnią wymogi od momentu instalacji. To rozróżnienie ma znaczenie dla każdego, kto planuje odświeżenie floty urządzeń: istniejący park maszyn ma jeszcze czas, nowe zamówienie już go nie ma.

Na co audytorzy patrzą najpierw

Pierwszy przegląd sprawdza zwykle klawiaturę i fizyczne elementy sterujące, zanim dojdzie do czegokolwiek na ekranie: czy istnieje sposób wprowadzenia numeru PIN lub dokonania wyboru bez polegania na ekranie dotykowym oraz czy urządzenie utrzymuje użyteczne działanie powtarzania klawiszy i czasu reakcji, nie za szybkie ani za wolne, by dało się nim sterować. Następnie sprawdza kontrast na ekranie i to, czy tekst można powiększyć, czy limit czasu sesji daje ostrzeżenie przed wygaśnięciem oraz czy punkt podłączenia technologii wspomagającej — najczęściej gniazdo słuchawkowe — rzeczywiście przenosi dźwięk transakcji, a nie tylko istnieje, pozostając nieme.